کتاب همدرد

اثر ویت تان نون از انتشارات کتاب کوله پشتی - مترجم: معصومه عسکری-ادبیات آمریکا

برنده جایزه پولیتزر 2016 برای داستانی، و همچنین پنج جایزه دیگر، The Sympathizer، رمان سال آینده است. با سرعت و تعطیلات هیجان انگیز و نثر که با گراهام گرین و ساول بولون مقایسه شده است، The Simpathizer حماسی گسترده ای از عشق و خیانت است. روایتگر، یک عامل دوجانبه کمونیست، "مرد دو ذهن" است، یک کاپیتان ارتش نیمی از فرانسوی و نیم ویتنامی است که پس از سقوط سایگون به آمریکا می آید و در حال ایجاد یک زندگی جدید با دیگر پناهندگان ویتنامی در لس آنجلس به طور مخفیانه به رهبران کمونیست خود در ویتنام گزارش می دهد. تحت سوء ظن، کاپیتان مجبور است اقدامات وحشتناکی را در نظر بگیرد تا از دست ندهد. و هنگامی که در عشق می افتد، متوجه می شود که ایده های بلند او با خشونت با وفاداری خود به افرادی که نزدیک به او هستند، درگیر می شوند، که یک تضاد است که ممکن است غیرقابل حل باشد.  Sympathizer یک کشف حیرت انگیز از هویت و آمریکا است، یک رمان جاسوسی جذاب و داستان قدرتمند عشق و دوستی.


خرید کتاب همدرد
جستجوی کتاب همدرد در گودریدز

معرفی کتاب همدرد از نگاه کاربران
شخصیت قدرتمند ویتنام و ویتنام جنگ Fallout [برنده جایزه پولیتزر در ادبیات 2016] این رمان عمیقا برای من جنگ ویتنام و ویتنامی به صورت یک فیلم یا کتاب شخصی را شخصی کرده است. این به عنوان یک حساب کاربری اول یک کاپیتان ویتنامی جنوبی که متولد یک @ bastard @ به یک مادر ویتنامی متولد شده و آغشته به پدرش، کشیش کاتولیک است، که نمی تواند کاپیتان را به عنوان یک پسر تشخیص دهد، نوشته شده است. راوی / کاپیتان هوادار سرنگونی کمونیستی ویتنام است (و در سال های پس از سرنگونی فعالیت های خاصی را در جنوب کالیفرنیا گزارش می دهد)، اما هیچ کس نباید تصور کند که این رمان سونامیک به نوعی با کمونیسم یا کمونیست ها مخالف است . این ایده قبل از خواندن این کتاب، ذهن من را فرا گرفت. ویکتور تانگ نگوین، متخصص پروفسور، USCInstead، این رمان، پر از تحقیر و طنز، رمان قابل توجه، فریبنده و فکری تحریک کننده است که به لحاظ انسانی، متهم به درمان ایالات متحده آمریکا از ویتنامی در طول و بعد از جنگ (همه در اینجا در ایالات ) اما بسیار سخت تر کمونیستی و رهبران کمونیست پس از انقلاب ویتنام را خدشه دار می کند (از هر دو به صورت ضمن و صریح می پرسد انقلاب چه کاری انجام می دهد وقتی انقلاب پیروز می شود؟ و چرا کسانی که خواستار استقلال و آزادی هستند، استقلال خود را از دست می دهند؟ و آزادی دیگران؟) مزرعه حیوانات همواره با شرارت کمونیسم، به ویژه در روسیه، با من خاتمه می یابد. در حال حاضر، همدردی یک تکه روح من را با اثرات ویرانگر بر روی یک کشور و هموطنانش یک رژیم کمونیست (و این نکته را نشان می دهد که بسیاری از انقلابیون پیشین خطا را پس از اینکه خیلی دیر بود) را نقض کردند. علاوه بر این، این کتاب در مورد آزارهای عمومی تر که مردان / زنان را در قدرت فریب می دهد، همه ایده های دولت را کنار می گذارد. این رمان ذهن من را نقل قول می کند در حدود یک سال پیش از یک مرد آرژانتینی، نامه ای به نام آلبرتو مننگل نقل کرد که در مورد ادبیات خوب سخن گفته بود: کتاب ها ممکن است رنج ما را تغییر ندهند، کتاب ها ممکن است ما را از شر بدرقه نکنند ] به ما بگویید که چه خوب یا چه زیباست، و قطعا ما را از سرنوشت مشترک قبر محروم نخواهند کرد. اما کتاب ها به ما فرصت های زیادی می دهد: امکان تغییر، امکان نورپردازی. این رمان به نظر می رسد برای دانش آموزان دبیرستانی و کالج هایی که در جنگ ویتنام و دوران حومه آن، به ویژه از دیدگاه ویتنامی، مطالعه می کند. بالاترین توصیه.

مشاهده لینک اصلی
ستاره 4.5 ستاره. گاه خنده دار، در دیگران ناراحت و گاهی اوقات هر دو در یک بار، این داستان در مورد جنگ، هویت، دوستی، وفاداری و درک است. من قبول ندارم که درک گسترده ای از جنگ ویتنام داشته باشم. پیش از این زمان من بود و اگر در مدرسه در مورد آن در مدرسه تدریس می شدم (مطمئن هستم که در برخی مواقع، درست است؟) آن را از دست دادم. دانش پس زمینه من اساسا از تماشای آخرالزمان است (که الهام واضح برای یک فیلم در رمان است که راوی ما چشم اندازش را می دهد) که به سختی یک منبع جامع است. پس از خواندن، من احساس می کنم که می توانم هر دو طرف و درگیر در جنگ همدردی و محکومیت کنم. راوی نامی ما یکman از دو ذهن @ است که به طور مداوم در میانه چند حزب گرفتار شده است. هز نیمی از ویتنامی، نیمی از فرانسوی و آمریکایی به وسیله جذب شدن است، اگرچه هیچ یک از کشورهای او او را قبول نمی کنند. به آن همدردی های کمونیستی خود به عنوان یک پناهنده ویتنامی در آمریکا اضافه کنید، که در مورد وقایع مربوط به سرپرستانی که پیام های مخفی خود را دقیق تر از آنچه ما متوجه می شوند، گزارش می کنیم. بسیاری از داستان هایی را که در آن قهرمان از دنیای چندگانه است و هیچکدام از آنها به طور کامل پذیرفته نمی شوند، خواندند، اما هرگز به طور مستمر تر از این رمان انجام نمی دادند. همانطور که راوی با تقریبا همه کسانی که با او ملاقات می کند، همدردی می کند، ما نمی توانیم کمک کنیم اما با تراژدی هایی که تجربه می کنیم همدردی می کنیم، حتی کسانی که دست خود را به دست آورده اند. سایه های کورت وونگوت (مخصوصا مادر شب) در طنز سیاه و استفاده هوشمندانه زبان است که به طور همزمان عمیق، تحریک آمیز و خنده دار است. نویسنده به نحوی راهی برای استفاده از تقسیم زنان به عنوان استعاره در چنین روشنگری پیدا میکند که کمی مبهوت است. او چندین رویداد را به طرق مختلف به تصویر می کشد که به نظر می آید («بطری کک») به سختی قابل خواندن است اما حتی سخت تر است. برای نوشتن نخستین نویسنده، ویتگن نگوین در نوشتنش به طرز شگفت انگیزی تضمین شده است. داستان او فراتر از چشمگیر است. سرعت آن متناقض است و برخی از قطعات احساس می کنند که من از بین رفته اند (به جز در چند قسمت، این به سختی هیجان انگیز است که ادعا می شود) اما به طور کلی رمان تاریخی آموزنده، زیبایی نوشته شده است. بسیار توصیه شده است. در کتابخانه آقای فیلیپس

مشاهده لینک اصلی
@ من یک جاسوس، یک خواب، یک spook، یک مرد از دو چهره است. شاید شگفت آور نیست، من نیز یک مرد دو ذهن است. من بعضی از موتیس ها را از یک کتاب کمیک و یا فیلم ترسناک اشتباه گرفته ام، اگرچه بعضی از آنها به من مربوط می شوند. من فقط می توانم هر موضوعی را از هر دو طرف ببینم گاهی اوقات من خودم را گول می زنم که این یک استعداد است و اگرچه طبق معمول یکی از ماهیت های جزئی است، شاید تنها استعداد من باشد. در بعضی موارد، زمانی که من در مورد اینکه چگونه نمیتوانم کمک کنم، اما به این ترتیب جهان را در نظر میگیرم، تعجب میکنم که آیا آنچه که من باید حتی به استعداد نامیده شود. پس از همه، یک استعداد چیزی است که شما استفاده می کنید، نه چیزی که از شما استفاده می کند. استعدادی که نمیتوانید از آن استفاده کنید، استعدادی است که شما دارد - این یک خطر است، باید اعتراف کنم. اما در ماه شروع این اعتراف، راهی که من برای دیدن دنیا به نظر می رسید، فضیلت بیشتری نسبت به یک خطر داشتم، این است که چگونه برخی از خطرات ظاهر می شوند. @ - ویتنام Thuang Nguyen، The SympathizerI در سال گذشته حضور داشت که Roxane Gay، مارلون جیمز، ویتنام نگوین، و شلپی سومایا گوادا در مورد نوشتن مطالب در مورد موضوع خانه بحث می کردند. برای مهاجران خانه می تواند یک موضوع لمسی باشد، اما به وضوح می تواند ادبیات بزرگ تولید کند. و این یک مثال: فقط یک فرد که از فرهنگ است و یا با فرهنگ ارتباط دارد، می تواند چیزی شبیه به این را با چنین تفکری و بینش بنویسد. من آن را جالب درک می کنم که چگونه طنز و طنز برای داستان های سخت استفاده می شود و من تحت تأثیر چگونگی نگوین در این کتاب تاثیر می گذارم. همه ما در مورد جنگ ویتنام می دانیم و احتمالا شاهد برخی از تصاویر وحشتناک از آنجا هستیم، اما نگوین از طنز استفاده می کند داستان را به ما بگوئید و آن را واقعا به خوبی کار می کند به طوری که من نمی توانم کاملا به کلمات در حال حاضر قرار داده است. من در نگوین به نام 1975 ویتنام و جمهوری جمهوری دموکراتیک که به عنوان یک حق رای دادن در ایالات متحده خدمت می کنم خنده می گیرم، هرچند می توانم ببینم که این واقعیت باید چقدر افتضاح باشد. قهرمان نگوین نیز جالب بود، به عنوان نیمه نیمی فرانسوی نماینده کمونیستی در آلمان، که هر دو خودی و بیگانه بود. از دیدگاه کسی که به هیچ وجه به هیچ وجه جای هیچ ربطی ندارد، که به خاطر موقعیت محوری او در جامعه، این گونه بینش را برای فرهنگ ویتنامی و آمریکایی به ارمغان می آورد قدردانی کرد. این دیدگاه های منحصر به فرد نویسندگان اقلیت را به ذهن متبادر می کند که ظواهر آنها را می توان برداشت کرد که دیگران ممکن نیست قادر به آن باشند: \"آه آرومی، برای همیشه در میان دنیاها گرفتار و هرگز دانستن جایی که او متعلق به آن است!\" تصور کنید اگر از سردرگمی رنج نکشید که باید دائما تجربه کنید، احساس پیروزی درون شما و بین شما و بین شرق و غرب را دارید. â € ~East است شرق و غرب غربی است، و هرگز twain باید ملاقات، به عنوان Kipling به طوری که به درستی تشخیص داده شده است. نگوین میکروسورس نژادی و ریاکاری غربی را بدون نام آنها به عنوان آنها، و سپس به ما نشان می دهد که چگونه مضحک آنها هستند. او مشاهداتی را ارائه می دهد که درگیر و خنده دار هستند: @ وقتی با من مصاحبه کرد، می خواست بداند که آیا من ژاپنی صحبت می کردم. من توضیح دادم که من در Gardena متولد شدم. او گفت، آه، شما نازی، به عنوان اگر دانستن که یک کلمه بدان معنی است که او چیزی در مورد من می داند. خانم موری شما فرهنگ خود را فراموش کرده اید، حتی اگر فقط نسل دوم را داشته باشید. پدر و مادر شما، آنها به فرهنگ خود آویزان است. آیا شما نمی خواهید ژاپنی یاد بگیرید؟ آیا شما مایل به بازدید از نیپون هستید؟ برای مدت زمان طولانی احساس بدی کردم من تعجب کردم که چرا من نمیخواهم ژاپنی یاد بگیرم، چرا من قبلا ژاپنی صحبت نکرده بودم، چرا که من بیشتر به جای توکیو به پاریس یا استانبول یا بارسلونا رفتم. اما بعد فکر کردم، چه کسی مراقبت می کند؟ آیا کسی از جان اف کندی می پرسد که آیا او به زبان دلفی صحبت می کند و از دوبلین می آید یا هر شب غذا سیب زمینی خورد و یا نقاشی های لپراگون را جمع آوری کرد؟ پس چرا ما قصد نداریم فرهنگمان را فراموش کنیم؟ آیا من فرهنگ خودم را از آنجا که من در اینجا متولد شده اید؟ البته من از او سوالی نکردم. من فقط لبخند زدم و گفتم، تو راست میگی، آقا. او آهی کشید این یک کار است. این واقعا یک رمان شگفت انگیز است که شایسته آن است. از چیزی که من از پانل به یاد می آورم این است که نگوین درباره سانسور در ویتنام صحبت کرد و اینکه چگونه یک ناشر در ویتنام می خواست کتاب را به ویتنامی ترجمه کند. همانطور که نگوین گفت، \"من تعجب می کنم که یاد بگیرم که یک نوئل را منتشر کرده ام. حس بزرگ او از طنز این بود که من این کتاب را بخوانم و خیلی خوشحالم که می توانم انجام دهم.\"

مشاهده لینک اصلی
3.5 ستاره من می توانم ببینم که چگونه The Simpathizer، ویتنام Thanh Nguyens رشته پیچیده تمرکز بر تجربه جنگ پس از ویتنام، جایزه پولیتزر را برای داستان در سال جاری به دست آورد. بسیاری از آن فکر و تحریک کننده و مهم است، که در انطباق پذیر نیست. این حس شوخ طبعی دارد. این یک دیدگاه (و به هر حال) داستانی بی نظیری از دودمان ویتنامی در اینجا در ایالات متحده ارائه می دهد. آیا، با این حال، رای من را برای پولیتزر به دست آورده ام؟ جواب منفی. من می توانم از چندین عنوان که شایسته تر هستند فکر کنم. حتی یک نفر از جایزه ها برای جایزه، کلی لینک ها عجیب و غریب مجموعه داستان کوتاه دریافت در معرض بیشتر بود سزاوار، به نظر من. دوستان قدیمی GR امیدوارم از مطالب درسی من در مورد نویسندگانی که خلاصه های نقل قول را می خوانند خسته شوند. چند تن از نویسندگان را انتخاب کنید که می توانند از آن بیرون بیایند (Colum McCann یکی است) و این فقط به این دلیل است که توانسته است علامت نقل قول را به گونه ای تغییر دهد که به تجربه خواندن اشتباه نداشته باشد. آقای نگوین، یک نسل ناشناخته به دنیای ادبیات قبل از برنده شدن جایزه پولیتزر، از من معافیت نمی دهد. من همه را برای مجوز خلاق دارم، اما نه زمانی که در خدمت سوءاستفاده یا اشتباه است. انتخاب نگوین برای به دست آوردن علامت نقل قول تنها باعث سردرد من شد، تلاش برای تجزیه و تحلیل آنچه گفت. می توان استدلال کرد که در این کتاب دیالوگ زیادی وجود ندارد که منجر به انحراف من شود، اما من پشت سر آن ایستاده ام. (Authors: بینی خود را در کنوانسیون (با علامت گذاری به عنوان خوانده شده علامت) مجوز خلاق نیست، آن را احساس می کند، آن را اضافه می کند.این اشتباه است. آن را A. A. استراحت.) همچنین شرم آور است، همانطور که تعداد کمی وجود دارد خوب (حتی عالی) چیزهایی در مورد این رمان: من واقعا از توصیف (نقطه) در اواسط تا اواخر دهه 70 کالیفرنیای جنوبی و آن انتحابات پس از جنگ ویتنام: Westminster، Long Beach، Monterey Park et.al. این ایده که به عنوان اقدامات ایالات متحده قابل تحسین بود، بسیاری از ویتنامی ها وجود داشتند که اصلا هم مجرم نبوده اند. شادابی شخصیت بی نام (زمانی که یک کاپیتان ارتش ویتنام تبدیل به پناهنده شد) کار را به عنوان یک مشاور فرهنگی با یک فیلمساز @ auteur @ (یک FF Coppola بسیار نازک پوشانده بود، @ Epocalypse Now @). ایده عصبی یک ارتش ویتنام با ایده روشن از جمع آوری قایق های دیگر همسایگان خود که از کشورهای غربی فرار کرده بودند فرار کردند تا جنبش قیامگرایانه ای را برای سرنگونی کمونیست ها در حالی که در بیابان شمال لس آنجلس قرار دارند، فرار کنند. فقط چندین چیز عالی برای توصیف کتاب (هرچند که بسیاری از آنها توسط تلاش های بیش از حد واضح به @ creative @) بازگردانده شده است، آنچه را که باید انجام داد (و در واقع تلقی می شد) برنده می کرد و برآورد من کمی پایین تر از کمال بود.

مشاهده لینک اصلی
من پناهندگان را دوست داشتم من این نوشتار را دوست داشتم و من در مورد تجربیات پناهندگان ویتنام در ایالات متحده دیدم که ویتنام نگوین را دیدم. بنابراین من هیجان زده شدم به عنوان خوانده شده The Simpathizer، جایزه Thanh نگوین پولیتزر برنده جایزه. متاسفانه، من آن را دوست نداشتم به طوری که من پناهندگان را دوست داشتم. من به همین دلیل متضاد شدم: یکی از نقاط قوت Thanh Nguyens، نوشتن باور نکردنی او است - گاه گاه به گاه وحشیانه، اغلب به زیبایی به قلب موضوع و همیشه قوی و هوشمندانه برمی گردد. به همین دلیل تنها می توانم چیزی بخوانم که او می نویسد. یکی از ثروت های دیگر Thanh Nguyens، بینش او به شخصیت های او و انگیزه های مخلوط او است. او یک استاد در لحظات درخشان انعکاس است. - به گفته این، در بعضی اوقات The Sympathizer احساس می کرد کار بیش از اندازه، تقریبا شبیه هوشمندانه بودن داستان است. Thanh نگوین یک روایت بسیار پیچیده اول شخص را ایجاد کرده است که به یک داستان پیچیده تغییر می کند. راوی بی نام در میان گروهی از پناهندگان ویتنامی به ایالات متحده می آید، اما ادعاهای وی هنوز هم با ویتنام کنوانسیون در ویتنام است. داستان او یکی از پیمان های متضاد و درگیری داخلی است. موضوعی جذاب است، اما به نوعی تحویل احساس تقریبا بیش از حد هوشمندانه است. رشته روایت بی رحم گردید. این کمی گیج کننده بود و گاهی اوقات به نظر می رسید که شکل دادن به ماده بود. - سارکاسم پایه ای به روایت وجود دارد. این ممکن است خودخواهی یا فاصله احساسی را که راوی باید از همه برای حفظ خود به عنوان یک @ Sympathizer @ حفظ کند، نشان دهد. این باعث می شود برای پروزه هوشمندانه، اما آن را ایجاد فاصله احساسی بین خواننده و راوی است. در حالی که یک تظاهرات وجود دارد که راوی روح او را تحمل می کند، آیا او واقعا؟ دو فصل گذشته زمین کمی تغییر می کند، اما تغییر کافی برای من اثر منفی ندارد. - امتیاز 3 ستاره من، نشان دهنده تجربه شخصی من است که در The Simpathizer خواند. با این حال، قطعا بسیاری از قسمت های 5 ستاره وجود داشت - به عنوان مثال، مواردی که راویان در دوران کودکی یا نقش متضادش که واقعا درخشان بودند را منعکس کرد. براساس این نوشتار، برای کتاب های آینده Thanh Nguyens امضاء می شود. اما Sympathizer قطعا برای همه نیست. شما به دوستان گرامی Diane و آنجلا برای خواندن این یکی در هماهنگی با من است. این اولین دوست من بود. این تجربه فوق العاده بود و مطمئنا برای به دست آوردن بینش خود مفید بود، در حالی که تنها در مبارزات من با این یکی احساس نمی کردم.

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب همدرد


 کتاب درمان شوپنهاور
 کتاب لطفا این کتاب را بکارید
 کتاب زاده شده برای عشق
 کتاب کمیسر برونتی یاد می گیرد که هیچ کتابی را از روی جلد قضاوت نکند
 کتاب دست نامرئی
 کتاب فروم در کلام خودش